Yüksek potansiyelli çalışanlar her zaman en yüksek performansı gösterenler değildir. Bu çalışanları ayıran temel özellik, mevcut rollerinin ötesinde bir kapasiteye sahip olmalarıdır. Öğrenme isteği, değişime açıklık ve karmaşık problemler karşısında çözüm üretebilme becerisi, yüksek potansiyelin en net göstergelerindendir.
Bu çalışanlar genellikle yeni sorumluluk almaktan kaçınmaz, geri bildirimi savunma mekanizması geliştirmeden dinler ve belirsizlikten korkmak yerine onu yönetmeye çalışır. Sadece verilen işi yapmakla yetinmez, süreci iyileştirmek için soru sorar. Bu nedenle bazen “zor” ya da “fazla sorgulayan” olarak da algılanabilirler.
Yüksek potansiyeli erken fark edemeyen organizasyonlar, geleceğin liderlerini ya kaybeder ya da potansiyelini kullanamayan çalışanlara dönüştürür. Doğru gözlem, düzenli geri bildirim ve gelişim fırsatları sunulduğunda ise bu çalışanlar kurum için stratejik bir avantaja dönüşür.
